آشنایی با برخی بیماریها
  • قلب و عروق
  • مغز و اعصاب
  • جراحی اعصاب
  • غدد و هورمون
  • گوش، گلو و بینی
  • روانپزشکی
  • ریه
  • گوارش
  • خون و  انکولوژی
  • روماتولوژی
  • ارتوپدی
  • کلیه و مجاری ادراری
  • پوست و مو
  • چشم و اپتومتری
  • زنان
  • نوزادان و اطفال
  • دهان و دندان
  • تغذیه و بیماری ها
  • طب مکمل و بیماری ها
  • طب سنتی و بیماری ها
  • هومیوپاتی و بیماری ها
تغذیه و بیماری ها

تغذیه و بیماری ها

 

 

 

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻣﺰﻣﻦ [1]

‫ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﺗﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻧﻜﺎﺕ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ‫ﺍﺯ ﺍﺑﺘﻼء ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻱ ﻣﺰﻣﻦ ﺷﺎﻳﻊ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣوﺛﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻛﺎﻓﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺪﻥ ﺍﺳﺖ. ﺗﻨﻮﻉ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ 5 ﮔﺮﻭه اﺻﻠﻲ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻢ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻐﺬﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﻥ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ آﻥ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺒﺐ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻭﺯﻥ، ﭼﺎﻗﻲ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ آﻥ ﻣﻲ‫ﺷﻮﺩ.

 

ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ ﻋﺮﻭﻗﻲ،  ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ ﻭ ﻫﻴﭙﺮﻟﻴﭙﻴﺪﻣﻲ

 ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻧﻤﻚ، ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺷﻮر، ﺭﻭﻏﻦ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣوﺛﺮ ﺩﺭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻭ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭی هاﻱ ﻗﻠﺒﻲ ‫و ﻋﺮﻭﻗﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ، ﻣﺼﺮﻑ ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻧﻤﻚ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ ﻣﺎ تقریبا ﺑﻴﺶ ﺍﺯ دو ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

 ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ و ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ ﻋﺮﻭﻗﻲ، ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ، ﻛﺎﻫﺶ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﺼﺮف رﻭﻏﻦ ﻭ ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﻨﺪﻫﺎ توصیه ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻫﻴﭙﺮﻟﻴﭙﻴﺪﻣﻲ (ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﭼﺮﺑﻲ ﺧﻮﻥ)، ﻛﺎﻫﺶ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ‫ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﻭﻏﻦ، ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﻗﻨﺪﻫﺎ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

 

 

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ

- ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﻃﺒﺦ ﻏﺬﺍ، ﻧﻤﻚ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩهید ﻭ ﺍﺯ ﻧﻤﻜﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﻏﺬﺍ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻜنید.

- ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻛﻨﺴﺮﻭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺷﺪﻩ آﻣﺎﺩﻩ، ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻧﻤﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ آﻥ ﻫﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﻤﺎئید.

- ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺷﻮﺭ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﻫﻲ ﺩﻭﺩﻱ، آﺟﻴﻞ ﺷﻮﺭ، ﭼﻴﭙﺲ، ﭘﻔﻚ، ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺷﻮر، ﺳﻮﺳﻴﺲ ﻭ ﻛﺎﻟﺒﺎﺱ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ کنید.

- ‫ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻃﻌﻢ ﻏﺬﺍ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﺍﺯ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ، ﺳﻴﺮ، ﻟﻴﻤﻮ ﺗﺮﺵ ﺗﺎﺯﻩ، آﺏ ﻧﺎﺭﻧﺞ، آﻭﻳﺸﻦ، ﺷﻮﻳﺪ و غیره ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﻧﻤﻚ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ کنید.

 

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﻏﻦ ﻭ ﭼﺮﺑﻲ

- ﭼﺮﺑﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺭوﻳﺖ ﮔﻮﺷﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﺨﺖ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺟﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ آﻥ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ کنید. 

- ‫ﻣﺼﺮﻑ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﺩﺭ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻢ کنید، ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﺎﻭﻱ ﭼﺮﺑﻲ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

- ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻣﺼﺮﻑ کنید، ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻴﺒﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺒﻮﺑﺎﺕ ﻭ ﻏﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺳﺒﻮﺱ آﻧﻬﺎ ﺟﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺳﻄﺢ ﻛﻠﺴﺘﺮﻭﻝ ﺧﻮﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

- ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻠﻪ ﭘﺎﭼﻪ، ﻣﻐﺰ، ﺩﻝ ﻭ ﻗﻠﻮﻩ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻛﻠﺴﺘﺮﻭﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ کنید.

- ‫ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺳﻮﺳﻴﺲ ﻭ ﻛﺎﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﻫﻤﺒﺮﮔﺮ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ نمائید.

- ‫ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻃﺒﺦ ﻣﺮﻍ، ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻛﺎﻣﻼً ﺟﺪﺍ نمایید. 

- ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﺮﺑﻲ ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻣﮕﺎ 3، ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻄﺮ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭی هاﻱ ﻗﻠﺒﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. توصیه می شود، ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﺎﻫﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻃﻌﻢ ﻣﺎﻫﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﺒﺰﻳﻬﺎﻱ ﻣﻌﻄﺮ ﻭﺁﺏ ﻟﻴﻤﻮ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮﺩ.

- ﻣﺼﺮﻑ ﺯﺭﺩﻩ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ کنید، ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻛﻠﺴﺘﺮﻭﻝ ﺍﺳﺖ. ﻳﻚ ﻋﺪﺩ ﺯﺭﺩﻩ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ‫ﺣﺎﻭﻱ ﺣﺪﻭﺩ 210 ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﻛﻠﺴﺘﺮﻭﻝ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ 4 ﺍﻟﻲ 5 ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﭼﻪ به تنهایی ﻭ ﭼﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﻏﺬﺍﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﻛﻮﻛﻮ ﻣﺼﺮﻑ نکنید ﻭ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺳﻄﺢ ﭼﺮﺑﻲ خونتان ﺑﺎﻻ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ‫ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻳﺎ ﭼﺎﻗﻲ هستید، ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ 3 ﻋﺪﺩ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﺼﺮﻑ کنید.

- ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﻛﻢ ﭼﺮﺏ ﺭﺍ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﭘﺮﭼﺮﺏ نمایید.

- ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ ﻫﺎﻱ ﺧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭ، ﭼﻴﭙﺲ ﻭ ﺳﺲ ﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ کنید.

- ﺍﺯ ﺳﺒﺰﻱ ها، ﻣﻴﻮﻩ ها، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ، ﻏﻼﺕ ﻭ ﻧﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﺳﺒﻮﺱ ﺩﺍﺭ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻓﻴﺒﺮ ﻭ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻫﺎﻱ آﻧﺘﻲ ﺍﻛﺴﻴﺪﺍﻥ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﻤﻲ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻛﺎﻓﻲ‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ نمایید.

- ﺩﺭ ﺳﺎﻻﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ سس هاﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﺯ ﻛﻤﻲ ﺭﻭﻏﻦ ﺯﻳﺘﻮﻥ ﺑﺎ آﺑﻠﻴﻤﻮ ﻳﺎ ﺳﺮﻛﻪ ﻭ ﺳﺒﺰﻳﻬﺎﻱ ﻣﻌﻄﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ کنید. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ می توانید ﻣﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺳﺲ ﻣﺎﻳﻮﻧﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﻻﺩ نمایید.

- ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻩ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ دهید ﻭ ﺗﺮﺟﻴﺤﺎ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ آﺏ ﭘﺰ، ﺑﺨﺎﺭﭘﺰ، ﻛﺒﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﻳﺎ ﺗﻨﻮﺭﻱ ‫ﺗﻬﻴﻪ نمایید. ﺑﺮﺍﻱ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ، ﺍﺯ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻧﻲ ﺑﺠﺎﻱ ﺭﻭﻏﻦ ﻫﺎﻱ ﺟﺎﻣﺪ ﻭ‫ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ کنید.

- به جای ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ ﺟﺎﻣﺪ، ﻛﺮﻩ، ﻣﺎﺭﮔﺎﺭﻳﻦ ﻭ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﺍﺯ ﺭﻭﻏﻦ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﺜﻞ ﺭﻭﻏﻦ ﺯﻳﺘﻮﻥ، ﺭﻭﻏﻦ ‫آﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ ﺫﺭﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ کنید.

‫ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﻏﻦ ﺯﻳﺘﻮﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺼﺎﺭﻑ ﭘﺨﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﺭﻭﻏﻦ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻳﻊ ﺑﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺑﺎﻻ ﺣﺴﺎﺱ ﺍﺳﺖ. ﻣﺼﺮﻑ آﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﺲ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﻻﺩ ﺗﻮﺻﻴﻪ نمایید.

 ﻇﺮﻑ های ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺭﻭﻏﻦ، ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻮﺫ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ و حرارت ﻭ ﻫﻮﺍ‫ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻇﺮﻭﻑ ﺷﻔﺎﻑ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺷﻴﺸﻪ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﺮﻳﺪ ﺭﻭﻏﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺭﻭی ﺒﺮﭼﺴﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮﺩ( ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﺮآﻭﺭﺩﻩ، ﻧﺎﻡ ﻭ آﺩﺭﺱ ﺷﺮﻛﺖ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ، ﺷﻤﺎره ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ، ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ، ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻭ ﺍﻧﻘﻀﺎ ﻭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺗﻐﺬﻳﻪ‫ﺍﻱ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﻱ آﻥ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ).

ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﻭﻏﻦ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ: ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻧﻲ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺭﻭﻏﻦ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﺧﺎﺻﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﺑﺮﺍی ﻃﺒﺦ ﻏﺬﺍ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﻻﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

‫ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻧﻲ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ آﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﻣﻜﺮﺭ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩ. ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻧﻲ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ 2 ﺗﺎ 3 ﺑﺎﺭ آﻥ ﻫﻢ‫ ﻧﻪ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ آﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻭﺭ ﺭﻳﺨﺘﻪ ﺷﻮﺩ.

 

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﻗﻨﺪﻫﺎ

ﻗﻨﺪﻫﺎ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺎﻋﺚ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭﺯﻥ، ﭼﺎﻗﻲ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻭ ﭼﺮﺑﻲ ﺧﻮﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺗﻮﺻﻴﻪ می شود، ﻣﻮﺍﺩ ﻗﻨﺪﻱ ﻭ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺍﻱ ﻣﺜﻞ ﺑﺮﻧﺞ، ﻣﺎﻛﺎﺭﻭﻧﻲ، شرینی، ﺷﻜﻼﺕ، ﻣﺮﺑﺎ، ﻋﺴﻞ ﻭ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎ ﻛﻤﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ.

‫ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﻳﺎﺩآﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﻔﻆ ﻭﺯﻥ ﺑﺪﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﻋﺪﻡ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺳﻴﮕﺎﺭ ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﺩﺧﺎﻧﻴﺎﺕ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‫ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﺪﻧﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻣﻨﻈﻢ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻧﻘﺶ ﻣﻮﺛﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺌﻮﭘﺮﻭﺯ ‪(Osteoporosis)

 ‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺌﻮﭘﺮﻭﺯ (پوکی استخوان) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

باید ﻛﻠﺴﻴﻢ ﻛﺎﻓﻲ (ﺣﺪﺍﻗﻞ 1000 ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ) ﺑﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻨﺎﺑﻊ آﻥ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺷﻴﺮ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﺩ. ﻣﺼﺮﻑ 2 ﺗﺎ 3 ﺳﻬﻢ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ.

ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺬﺏ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻛﺎﻓﻲ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ D (ﺣﺪﻭﺩ 400 ﻭﺍﺣﺪ ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻲ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ) ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬﺍﻳﻲ آﻥ (ﺯﺭﺩﻩ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﺟﮕر، ﻣﺎﻫﻲ) ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﺩ. ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺣﺪﻭﺩ 10 ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻭ الی ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻛﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺯﻭﻫﺎ ﺩﺭ‫ﻣﻌﺮﺽ آﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻣﺜﻞ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ، ﻏﻼﺕ، ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ، ﻛﻠﺴﻴﻢ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ‫ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﻭ ﺷﻴﺮ ﺩﻫﻲ ﻣﻨﺎﺑﻎ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻠﺴﻴﻢ، ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺏ ﻣﻴﻮﻩ طبیعی، ﺩﻭﻍ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺷﺮﺑﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻓﺌﻴﻦ ﺩﺍﺭ(مثل ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻛﻮﻻﻫﺎ ﻭ‫ﻗﻬﻮﻩ) ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﻮﻻﻱ ﮔﺎﺯﺩﺍﺭ ﻭ ﻗﻬﻮﻩ ﺍﺯ ﺟﺬﺏ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺎﻫﻲ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻣﺎﻫﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ، ﻛﻠﺴﻴﻢ، ﺭﻭﻱ و ﻭﻳﺘﺎﻣﻴن D توصیه میشود.

ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻳﺎئسگی، ﻣﻜﻤﻞ ﻫﺎﻱ ﺍﺳﺘﺮﻭژﻥ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ.

ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻭﺯﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺍﻳﺪﻩ آﻝ ﺣﻔﻆ نمائید ﻭ ﺍﺯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻔﺮﻁ ﻭﺯﻥ ﭘﺮﻫﻴﺰ کنید.

 

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺁﺭﺗﺮﻭﺯ  (Osteoarthritis)

‫ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﻧﻮﻋﻲ ﺗﻮﺭﻡ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻣﻔﺎﺻﻞ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻫﺎ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻏﻀﺮﻭﻓﻬﺎ ﻭ ﻛﻴﺴﻪ ﻫﺎﻱ ﻛﻮﭼﻚ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﺎﻳﻌﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﺎﺩﻩ ﻟﻐﺰﻧﺪﻩ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺳﻦ، ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻧﺘﻬﺎﻱ ﺍﺳﺘﺨوﺍن ها ﺳﺎﻳﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﻣﻔﺎﺻﻞ ﺑﺪﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ، ﻫﻨﮕﺎم ﺣﺮﻛﺖ، ﻣﻔﺎﺻﻞ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﺭﺗﺮﻭﺯ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻱ ﺟﻬﺖ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ، ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺁﺭﺗﺮﻭﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺁﺭﺗﺮﻭﺯ ﺍﺛﺮ ﻛﻨﺪ. ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺑﺮ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺍﻳﻤﻨﻲ، ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻧﻮﻉ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﺭﺍ‫ ﺑﺪﺗﺮ ﻛﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻣﺼﺮﻑ ﺑﻌﻀﻲ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ، ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺭﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ‫ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻴﺮ ﻭ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3 ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ. ﻛﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﻓﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﻟﺒﻨﻲ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻫﻲ، ﺳﺒﺐ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺩﺭ‫ﻣﻔﺎﺻﻞ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭﺩﻣﻔﺎﺻﻞ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

‫ﺍﻛﺴﻴﺪﺍﺳﻴﻮﻥ ﭼﺮﺑﻲ ﻏﺸﺎﻱ ﻣﻔﺎﺻﻞ ﺳﺒﺐ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻭ ﺗﻮﺭﻡ ﻣﻔﺎﺻﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ E به عنوان آنتی اکسیدان از این واکنش جلوگیری می کند، لذا مصرف مواد غذایی غنی از ویتامین E توصیه می شود.

ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻭﺯﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻛﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﻭﺯﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﭼﺎﻕ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻔﺎﺻﻞ به علت ﺗﺤﻤﻞ ﻭﺯﻥ ﺯﻳﺎﺩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ، ﺍﻏﻠﺐ، ﺩﺭﺩ ﺁﺭﺗﺮﻳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﻭﺯﻥ ﺑﺪﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ.

 

‫‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻤﻲ ﻓﻘﺮ ﺁﻫﻦ (Iron Deficiency Anemia)

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

افراد مبتلا باید ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻏﻼﺕ، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﺟﻮﺍﻧﻪ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﺁﻫﻦ‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﻏﻼﺕ ﻭ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﺟﻮﺍﻧﻪ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺟﺬﺏ ﺁﻫﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻐﺰﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﭘﺴﺘﻪ، ﺑﺎﺩﺍﻡ، ﮔﺮﺩﻭ ﻭ ﻓﻨﺪﻕ ﻛﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺧﻮﺏ ﺁﻫﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻴﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ‫ﻛﻨﻨﺪ.

‫ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻏﺬﺍ ﺳﺎﻻﺩ، ﻣﺜﻞ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ، ﻛﺎﻫﻮ، ﻛﻠﻢ، ﻓﻠﻔﻞ ﺳﺒﺰ ﺩﻟﻤﻪ ﺍﻱ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ (ﺳﺒﺰﻱ ﺧﻮﺭﺩﻥ) ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﺮﻛﺒﺎﺕ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ C هستند، استفاده کنند. ویتامین C جذب آهن مواد غذایی گیاهی را افزایش می دهد.

ﺑﺎ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﻤﻲ گوشت ﺑﻪ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﮔﻴﺎﻫﻲ (ﻣﺜﻞ ﺳﻮﻳﺎ) ﺟﺬﺏ ﺁﻫﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

‫ﺍﺯ ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﭼﺎﻱ، ﻗﻬﻮﻩ ﻭ ﺩﻡ ﻛﺮﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﮔﻴﺎﻫﻲ، ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ ﻭ ﻳﻚ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺮﻑ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪ.

‫ﺍﺯ ﻧﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﻤﻴﺮ ﻭﺭﺁﻣﺪﻩ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺎﻥ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺟﻮﺵ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺟﻮﺵ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﺍﺯ ﺟﺬﺏ ﺁﻫﻦ ﺳﺒﺐ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻢ ﺧﻮﻧﻲ ﻓﻘﺮ ﺁﻫﻦ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

 

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﻱ ‫ﺍﺩﺍﺭﻱ (Urinary Tract Infections)

 ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﻱ ﺍﺩﺍﺭﻱ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﻗﻠﻴﺎﻳﻲ ﺷﺪن PH ﺍﺩﺭﺍﺭ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺣﺮﻛﺎﺕ ‫ﭘﺮﻳﺴﺘﺎﻟﺘﻴﻚ ﻣﺠﺎﺭﻱ ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ.

ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﻱ ﻣﺠﺎﺭﻱ ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ ﺗﻮﺻﻴﻪ می شود ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﺤﺮﻙ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ‫ﻣﻮﺍﺩ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

ﺍﺩﻭﻳﻪ ﻫﺎ: ﻓﻠﻔﻞ ﺳﺒﺰ، ﻓﻠﻔﻞ ﻗﺮﻣﺰ، ﺧﺮﺩﻝ ﻭ غیره.

ﻓﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﮔﻮﺷﺘﻲ ﻧﻤﻚ ﺳﻮﺩ ﺑﻪ ﻭﻳﮋﻩ ﺳﻮﺳﻴﺲ ﻭ ﻛﺎﻟﺒﺎﺱ

ﺳﻴﺮﺍﺑﻲ، ﮔﻮﺷﺖ ﻫﺎﻱ ﻛﻨﺴﺮﻭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻲ

ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﮔﻮﮔﺮﺩﺩﺍﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﺭﭼﻮﺑﻪ، ﺗﺮﺑﭽﻪ، ﺳﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﺯ

ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻟﻜﻠﻲ ﻳﺎ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎﺕ ﮔﺰﺍﻧﺘﻴﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺎﻱ ﻭ ﻗﻬﻮﻩ

‫ﺍﺳﻴﺪﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﻜﺜﻴﺮ ﺑﺎﻛﺘﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ‫ﺍﺳﻴﺪﺩﺍﺭ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﺳﻔﻴﺪ، ﻣﺎﻫﻲ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﭘﻨﻴﺮ ﻭ ﻏﻼﺗﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﻧﺞ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ.ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ، ﻣﺎﺭﭼﻮﺑﻪ، ﭘﻴﺎﺯ، ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ، ﮔﻴﻼﺱ،‫ ﺯﺭﺩﺁﻟو، ﺳﻴﺐ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﺏ ﺳﻴﺐ که ﺷﺪﻳﺪﺍً ﻣﻮﺟﺐ ﺭﺷﺪ ﻛﻮﻟﻲ ﺑﺎﺳﻴﻞ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﺠﺎﺭﻱ ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ ﺣﺪﺍﻗﻞ 2 ﻟﻴﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ.

 

‫ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭﺩﻳﺎﺑﺖ ‪(Diabetes Mellitus)  ‫

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ دیابتی ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ ﺣﺠﻢ ﻫﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﺭﺍ ﻛﻢ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻏﺬﺍ ﻧﺨﻮﺭﻧﺪ.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭﺯﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺣﺘﻤﺎً ﻭﺯﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.

ﭼﺮﺑﻲ ﮔﻮﺷﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﭘﺨﺘﻦ ﻣﺮﻍ ﻧﻴﺰ ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻜﻨﻨﺪ.

‫ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، چرا که ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ – ﻋﺮﻭﻗﻲ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺩﻳﺎﺑﺖ ﺯﻳﺎﺩ‫ﺍﺳﺖ.

‫ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺩﻳﺎﺑﺖ ﺣﺘﻤﺎً ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻓﻴﺒﺮﺩﺍﺭ ﻣﺜﻞ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ، ﺳﺒﺰﻱ ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﻗﻨﺪ ﺧﻮﻥ ﻣﻮﺛﺮ ﺍﺳﺖ.

ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺩﻳﺎﺑﺖ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﺎﻳﻪ ﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﺎﻳﻪ ﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﺑﺎﻻ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺭﺍ ﻛﻤﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻪ ﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ ﻧﺎﻥ ﺑﺮﺑﺮﻱ، ﻧﺎﻥ ﺗﺎﻓﺘﻮﻥ، ﻧﺎﻥ ﺳﻨﮕﻚ، ﭼﻐﻨﺪﺭ، ﻟﭙﻪ، ﻋﺪﺱ ، ﻟﻮﺑﻴﺎ ﻗﺮﻣﺰ، ﻟﻮﺑﻴﺎ ﭼﻴﺘﻲ ﻭ ﻣﺎﺵ.

‫ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻪ ﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﺑﺎﻻ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ : ﻟﻮﺍﺵ ﻣﺎﺷﻴﻨﻲ ، ﺑﺎﻗﻼ ﺳﺒﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻮﺳﺖ، ﻫﻮﻳﺞ، ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ ﻭ ﭘﻮﺭﻩ ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ.

 

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭙﺮ ﺗﻴﺮﻭﺋﻴﺪﻱ یا پرکاری تیروئید ‪(Hyperthyroidism)

 ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻏﻴﺮ ﺑﺴﺘﺮﻱ، ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻛﺎلری ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ(ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺍﺯ ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ ﻭ ﺭﻭﻏﻨﻬﺎ ﻭ‫ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ).

ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﻳﻚ ﻟﻴﺘﺮ ﺷﻴﺮ ﻳﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ( ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﺮﻱ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ).

ﺗﺎ ﺣﺪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻛﺎﻓﺌﻴﻦ ﺩﺍﺭ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﮔﻮﺍﺗﺮﻭژﻥ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺧﺎﻡ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ(ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ این ﻣﻮﺍﺩ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﻛﻠﻢ، ﮔﻞ ﻛﻠﻢ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺷﻠﻐﻢ، ﺩﺍﻧﻪ ﺳﻮﻳﺎ، ﺑﺎﺩﺍﻡ ﺯﻣﻴﻨﻲ) . ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺧﺎﻡ، ﻋﻮﺍﺭﺽ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻱ ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ‫ﻭﻟﻲ ﭘﺨﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻳﻦ ﺍﺛﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺣﺪﻭﺩ 3-4 ﻟﻴﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ (ﺟﺰ ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ ﻭ ﻛﻠﻴﻮﻱ) ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭙﻮ ﺗﻴﺮﻭﺋﻴﺪﻱ یا کم کاری تیروئید (Hypothyroidism)

 ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻛﺎﻟﺮﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ (ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻦ ﻭ ﺟﻨﺲ ﻭ ﻗﺪ) ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﻮﺍﺩ ﻓﻴﺒﺮ ﺩﺍﺭ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ  ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﮔﻮﺍﺗﺮﻭژﻥ ﺩﺭ ﺣﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭘﺨﺘﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺣﺎﻭﻱ ﺳﻮﻳﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﻮﺍﺩﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﺭﻭﻱ، ﻣﺲ ﻭ ﺗﻴﺮﻭﺯﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺗﻴﺮﻭ ﺋﻴﺪ ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻋﻤﺪﻩ ﺭﻭﻱ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﮔﻮﺷﺖ ﺟﮕﺮ ﻭ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ. ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﺲ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ ﺟﮕﺮ، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﻭ ﺗﺨمه ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﺩﺍﻥ

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻫﭙﺎﺗﻴﺖ ‪(Hepatitis)

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺍﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻢ ﺍﺷﺘﻬﺎﻳﻲ، ﺗﻬﻮﻉ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ، ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ‫ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭﺯﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮﺩ. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻨﻲ ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭﺍﺕ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ ‫ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﻮﺩ.

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ می شود، ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﮕﻲ ﺁﺐ ﺑﺪﻥ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ دهید، ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺘﻲ‫ ﺩﺭ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺑﺮﺧﻲ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ باشند.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻫﭙﺎﺗﻴﺖ ﺣﺎﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻲ ﺍﺷﺘﻬﺎﻳﻲ ﺷﺪﻳﺪ، ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮﻉ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﺎﻛﺎﻓﻲ ﺍﻧﮋﻱ ﻭ ‫ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻫﺎﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻛﻢ ﺍﺷﺘﻬﺎﻳﻲ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮﻉ، ﻭﻋﺪﻩ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ‫ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺭﻭﺯ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﻭﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ، ﺗﻐذﻴﻪ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﻣﺘﻨﺎﻭﺏ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﻢ ﺑﺎ‫ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻧﺮﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﺪ. ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮ ﻛﺎﻟﺮﻱ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ.  30-35 ﻛﻴﻠﻮ کالری ﺑﻪ ﺍﺯﺍﻱ ﻫﺮ ﻛﻴﻠﻮ ﮔﺮﻡ ﻭﺯﻥ ﺑﺪﻥ. ﻣﻴﺰﺍﻥ‫ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭﺍﺕ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ 50-55 ﺩﺭﺻﺪ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﻴﺪ، ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺤﺪﻭﻳﺖ ﻣﺼﺮﻑ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻏﺬﺍﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺍﺷﺘﻬﺎﻱ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ. ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ﻛﻢ ﻭ‫ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ (6-5 ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ) ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ.

ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭘﺮ ﻛﺎﻟﺮﻱ – ﭘﺮ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﻭ ﺣﺎﻭﻱ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﺑﺎﻻ ﺭﺍ معرفی کنید.

 

 ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭙﺮ ﺗﺮﻭﻓﻲ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ (Benign Prostate Hypertrophy –BPH)

ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﭼﺮﺏ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﭼﺮﺑﻴ ﻬﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ (ﮔﻮﺷﺖ، ﺗﺨﻢ ﻣرغ ﻮ ﺷﻴﺮ) ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺰﺭگ ﺷﺪن پرﻭﺳﺘﺎﺕ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻭﺯ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ. ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻴﻮﻩ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﻟﻴﻜﻮﭘﻦ (ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ) ﺧﻄﺮ ﺑﺰﺭگ‫ﺷﺪﻥ ﻭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﺍﻣﮕﺎ 3  ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺼﺮﻑ 3-2 ﻭﻋﺪﻩ ﻣﺎﻫﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻼﺋﻢ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ (Prostate Cancer)

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻨﻲ ﻭ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻧﺮژﻱ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻢ ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺳﻴﺪ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ3 ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺎﻫﻲ ﻫﺎ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﻳﺰﻭﻓﻼﻭﻧﻮﺋﻴﺪﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﺳﻮﻳﺎ، ﻋﺪﺱ، ﺷﻴﺮ ﺳﻮﻳﺎ، ﺧﺸﻜﺒﺎر، ﻟﻮﺑﻴﺎ ﻭ غیره ﻣﺼﺮفﻛﻨﻨﺪ.

‫ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎﻱ ﺳﺒز، ﺯﺭﺩ،ﻧﺎﺭﻧﺠﻲ ﻭ ﻗﺮﻣﺰ ﺭﻧﮓ ) ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ، ﺳﺲ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ، ﺗﻮﺕ ﻓﺮﻧﮕﻲ ﻭ غیره ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻮﺭﺗﻴﻜﻮاﺳﺘﺮﻭﺋﻴﺪﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﺪﻭﻳﺖ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﭘﺴﺘﺎﻥ ‪(Breast Cancer)

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﻛﺎﻟﺮﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ ( 20% ﺍﻧﺮژﻱ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ باشد، ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻣﻴﺰﺍﻥ ﭼﺮﺑﻲ‫ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺍﺯ 7% ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻧﺮﻭﺩ).

ﺍﺯ ﻏﻼﺕ ﻛﺎﻣﻞ (ﺳﺒﻮﺱ ﺩﺍﺭ) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﻥ ﺳﻨﮕﻚ استفاده ﻛﻨﻨﺪ.

ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ 5 ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻣﻴﻮﻩ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻭﺯﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ ﻭ ﭼﺮﺑﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ گوشت ﻗﺮﻣﺰ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻟﻜﻞ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺳﻮﻳﺎ ﻭ ﻓﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﺁﻥ ﺟﺰ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﺮﻭژﻥ ﺭﺳﭙﺘﻮﺭ ﻣﺜﺒﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﻛﻮﻟﻮﺭﻛﺘﺎﻝ ‪(Colorectal Cancer)

ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻛﻨﺴﺮ ﻛﻮﻟﻮﺭﻛﺘﺎﻝ، ﺗﺤﺖ ﻋﻤﻞ ﺟﺮﺍﺣﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﮔﻮﺍﺭﺵ ﺁﻧﻬﺎ‫ برﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﺎﺻﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ باید با ﺗﻨﻈﻴﻢ یک ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ، ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻛﺎﻟﺮﻱ ﺑﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﻛﺎﻓﻲرا ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

 ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺪﻡ ﺗﺤﻤﻞ ﻻﻛﺘﻮﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﻮﺩ، ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ‫ﺣﺎﻭﻱ ﻻﻛﺘﻮﺯ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ(ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ، ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﭘﻨﻴﺮ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺷﻴﺮ ﺷﻮﺩ).

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﺟﺮﺍﺣﻲ، ﺍﺑﺘﺪﺍ باید ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩ شود ﻭ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﮔﻮﺍﺭﺷﻲ ﻓﺮﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ‫ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ. ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﺳﺒﻮﺱ ﮔﻨﺪﻡ، ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ ﺳﺒﻮﺱ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺎﻥ ﺟﻮ.

ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻢ ﺣﺠﻢ ﺩﺭ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻜﺮﺭ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﺭﻳﻪ ‪(Lung Cancer)

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ :

باید ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻛﺎﻟﺮﻱ( ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ ﻣﺎﻳﻊ ﻭ ﭼﺮﺑﻴ ﻬﺎ)  ﻭ ﭘﺮ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ( ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ، ﮔﻮﺷﺖ، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﻭ‫ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ)  ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ این ﺑﻴﻤﺎﺭان ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺮژﻱ ﭘﺎﻳﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، 30% ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻢ‫ﺍﺳﺖ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ﻛﻤﺘﺮ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺍﻣﻼﺡ ﻭ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻫﺎ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻫﺎﻱ A و C بالا است، ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ، ‫ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ ﻭ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ (ﻧﺨﻮﺩ ، ﻟﻮﺑﻴﺎ غیره) ﺗﺎﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺷﺘﻬﺎﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻮءﺗﻐﺬﻳﻪ، ﺿﻌﻒ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ شکل های ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ. ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺩﻭﻳﻪ ﻭ ﺁﺏ‫ﻟﻴﻤﻮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺍﺷﺘﻬﺎ ﻣﻮﺛﺮ ﺍﺳﺖ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺯﺧﻢ ﻣﻌﺪﻩ (Peptic Uicer)

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭژﻳﻤﻲ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ ﺩﺭ ﺗﻜﺮﺭ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺑﺮﻭﺯ ﺯﺧﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ، ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺷﻜﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺯﺧﻢ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻴﺮ ﺳﺒﺐ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻮﻗﺖ ﺍﺳﻴﺪﻳﺘﻪ ﻣﻌﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻭﻟﻲ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﺗﺮﺷﺢ ﺍﺳﻴﺪ ﻣﻌﺪﻩ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺯﺧﻢ ﺭﺍ ﺑﺪﺗﺮ ﻛﻨﺪ. ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻣﺤﺮﻙ، ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺯﺧﻢ ﻭ‫ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻋﻮﺩ ﺁﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﻢ ﺣﺠﻢ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻗﻬﻮﻩ ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺳﻮﺯﺵ ﺯﺧﻢ ﻣﻌﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻣﺤﺮﻙ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﺑﻪ ﺷﻴﺮ ﮔﺎﻭ)‫ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ 60-30 ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﺭﻭﻱ، ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺯﺧﻢ ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ A و E ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﺨﺎﻁ ﻣﻌﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺯﺧﻢ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺯﺧﻢ ﻧﻴﺰ ‫میﻛﻨﺪ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

 اﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺩﻭﻳﻪ ﻣﺤﺮﻙ ﻧﻈﻴﺮ ﻓﻠﻔﻞ ﺳﻴﺎﻩ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﮔﺎﺯﺩﺍﺭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﻣﻌﺪﻩ ‪(Gastric Cancer)

 ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ :

ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻭ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺳﻮء ﺗﻐﺬﻳﻪ

ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻛﺎﻓﻲ

ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺳﻨﺪﺭوﻡ ﺩﺍﻣﭙﻴﻨﮓ ﻳﺎ ﻫﻴﭙﻮﻛﻠﺮﻳﺪﻱ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﻛﻪ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺻﻼﺡ ﺩﻓﻊ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺭﻭﺩﻩ ﺍﻱ

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺳﺒﻚ، ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻐﺬﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺴﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻩ، ﺑﺎید ﺳﻨﺪﺭوﻡ ﺩﺍﻣﭙﻴﻨﮓ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻱ ﻛﻢ ﺣﺠﻢ، ﺑﻬﺘﺮ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺼﺮﻑ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭﺍﺕ ﻫﺎ (ﻣﻮﺍﺩ ﻗﻨﺪﻱ ﻭ ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﺍﻱ ) ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﮔﺎﺯ ﺩﺍﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ.

‫ ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻫﺎﻥ ﻏﺬﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ، بیمار ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﻴﺪ، غذا را ﺑﻪ ﺁﻫﺴﺘﮕﻲ ﻣﻴﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺠﻮﺩ.

از ﻳﻚ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻱ ﭘﺮﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﻭ ﭘﺮﻛﺎﻟﺮﻱ (ﮔﻮﺷﺖ، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ، ﻧﺎﻥ ﻭ ﻏﻼﺕ، ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ ﻣﺎﻳﻊ ﻭ ﭼﺮﺑﻴﻬﺎ ) استفاده ﺷﻮﺩ.

‫ ﻣﺼﺮﻑ 3-2 ﻟﻴﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﻮﺩ، ﻣﮕﺮ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ دلایل ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻱ ﻗﻠﺒﻲ - ﻋﺮﻭﻗﻲ‫، ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺳﻠﻨﻴﻮﻡ، ﺁﻫﻦ ﻭ ﺍﺳﻴﺪ ﻓﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻛم ﺨﻮﻧﻲ ﻭ ﺯﺧﻤﻬﺎ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﻠﻨﻴﻮﻡ‫ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪﺍﺯ: ﺳﺎﺭﺩﻳﻦ، ﺟﮕﺮ، ﻋﺪﺱ ﻭ ﻧﺨﻮﺩ ﻓﺮﻧﮕﻲ.

ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮند.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻲ ﻭ ﺁﻧﻔﻠﻮﺁﻧﺰﺍ ‪( Pneumonia & Influenza)

‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺩﻫﻴﺪﺭﺍﺗﺎﺳﻴﻮﻥ ﻭ ﻛﻢ ﺁﺑﻲ ﺑﺪﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺗﻨﻔﺴﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮﺩ. ﻣﺮﺍﻗﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻫﺎﻳﭙﺮﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﻱ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻭ ﻳﺒﻮﺳﺖ ﺑﺎﺷﻴﺪ.

ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎر ‫باید ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺣﺎﻭﻱ ﺁﻧﺘﻲ ﺍﻛﺴﻴﺪﺍﻧﻬﺎ (ویتامین A و C و E که در انواع میوه و سبزی تازه وجود دارد) تاکید شود. ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﺭﺍ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

ﻣﺼﺮﻑ 3/5- 3 ﻟﻴﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺑﺪﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺩﻫﻴﺪﺭﺍﺗﺎﺳﻴﻮﻥ ﺭﺍ ﺗﻮصیه ﻛﻨﻴﺪ.

ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻛﺎﻟﺮﻱ ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﺋﻲ ﻧﺮﻡ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ، ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭﺯﻥ ﻳﺎ ﭼﺎﻗﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻛﻢ ﺣﺠﻢ ﻭ ﺩﺭ تعداد ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ.

استفاده از مکمل های مولتی ویتامین-املاح خصوصا مصرف ویتامین های A و C  را میتوان توصیه کرد. به دریافت بیشتر مواد غذایی پر فیبر (نان سنگک و غلات سبوس دار و انواع میوه و سبزی تازه) به منظور جلوگیری از یبوست تاکید کنید.

ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺏ ﺳﺒﺰﻳﺠﺎﺕ (ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﺏ ﻫﻮﻳﺞ ﻭ ﺁﺏ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ) ﺑﺎﻋﺚ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ، ‫ﻛﺎﻟﺮﻱ ﻭ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻱ ﻓﻴﺒﺮﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺣﺘﻘﺎﻥ ﻭ ﮔﺮﻓﺘﮕﻲ ﺑﻴﻨﻲ ﻭ ﺣﻠﻖ، ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﮔﺮﻡ، ﻧﻈﻴﺮ ﭼﺎﻱ ﻛﻢ ﺭﻧﮓ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ‫ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

‫ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﺎ ﺣﺪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭﺍﺕ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺩﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺷﻜﺮ ﻭ ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ‫ﺟﺎﻣﺪ (ﻛﺮﻩ ﻭ ﭼﺮﺑﻴﻬﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ، ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﭘﺮﭼﺮﺏ، ﺧﺎﻣﻪ ﻭ غیره) ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻫﺎی B6 ، E، C ، ﺳﻠﻨﻴﻢ ﻭ ﺭﻭﻱ، ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩﺭ‫ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

منابع غذایی ویتامین E عبارتند از: تخمه آفتابگردان، جوانه گندم، سیب زمینی و میگو. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺧﺮﺑﺰﻩ، ﻛﻠﻢ ﺑﺮﻭﻛﻠﻲ، ﮔﻞ ﻛﻠﻢ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺧﻮﺏ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ C هستند. منابع غذایی ویتامین B6 نیز عبارتند از: جگر، گوساله، سیب زمینی، موز، عدس و اسفناج.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺍﻟﺘﻬﺎﺑﻲ ﺭﻭﺩﻩ  (Inflammatory Bowel Diseases – IBD) شامل ﻛﻮﻟﻴﺖ ﺍﻭﻟﺴﺮﺍﺗﻴﻮ ﻭ ﻛﺮﻭﻥ 

‫ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺍﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺳﻮءﺟﺬﺏ ﭼﺮﺑﻲ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺩﭼﺎﺭ ﺳﻮء ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺭﻳﺰ ﻣﻐﺬﻳﻬﺎ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻛﻠﺴﻴﻢ، ﻣﻨﻴﺰﻳﻢ، ﺭﻭﻱ ﻭ ﺁﻫﻦ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺎﻳﻊ ﺍﺳﺖ. ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺍﺳﻴﺪ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3، ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻛﺎ، ویتامین B12 ‫ﻳﺎ ﻣﻜﻤﻞ ﻣﻮﻟﺘﻲ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻣﻴﻨﺮﺍﻝ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻼﺋﻢ ﻣﻮﺛﺮ ﺍﺳﺖ.

  ‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪﺍﺯ :

‫ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻋﻼﺋﻢ ﺍﺳﺘﺌﺎﺗﻮﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻴﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ. ﻭﻟﻲ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻓﺮﺩ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺍﻧﺮژﻱ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

‫ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺯﻳﺎﺩ ﻓﻴﺒﺮ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﻭ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭﺍﺕ ﻛﻢ، ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺎﻫﺶ ﺷﺪﺕ ﻭ ﻋﻮﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ، ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﻟﺬﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻲ ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻣﺤﺮﻙ ﻣﺎﻧﻨﺪ گلوتن ﻭ ﮔﻨﺪﻡ، ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﺣﺎﻭﻱ ﻻﻛﺘﻮﺯ (ﻣﺜﻞ ﺷﻴﺮ) ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩ‫ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺷﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺧﺼﻮﺻﺎ ﻣﺎﺳﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

‫ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺼﺮﻑ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺍﺩ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﻏﻦ ﻣﺎﻫﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ‫ﺣﺎﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺣﺎﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ، ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻛﻢ ﻓﻴﺒﺮ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﻮء ﻫﺎﺿﻤﻪ، ﺳﻮءﺟﺬﺏ، ﻋﺪﻡ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﺎﻓﻲ، ﺗﺪﺍﺧﻞ ﻏﺬﺍ ﻭ‫ ﺩﺍﺭﻭ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﻓﻊ ﺍﻣﻼﺡ ﻭ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻨﻬﺎ، ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻜﻤﻠﻬﺎﻱ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻨﻲ ﻭ ﺍﻣﻼﺡ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺫ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺩﺭﺣﺠﻢ ﻛﻢ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻣﺼﺮف ﻣﻜﻤﻠﻬﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺍﻳﺰﻭﺗﻮﻧﻴﻚ ﺳﺒﺐ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺫﺧﺎﻳﺮ ﺑﺪﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

‫ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3، ﺍﺳﻴﺪ آﻣﻴﻨﻪ ﮔﻠﻮﺗﺎﻣﻴﻦ، ﺁﻧﺘﻲ ﺍﻛﺴﻴﺪﺍﻥ ﻫﺎ، ﻓﻴﺒﺮﻫﺎﻱ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺨﻤﻴﺮ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﻮﻟﻴﻦ) ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﺑﺎﻛﺘﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﻣﻔﻴﺪ (ﭘﺮﻭﺑﻴﻮﺗﻴﻚ ﻫﺎ) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻛﻤﻚ ﻣﻴﻜﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﻬﺎﻝ (Diarrhea)

 ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﻬﺎﻝ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺟﺬﺏ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻨﻬﺎ، ﺍﻣﻼﺡ ﻭ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺭﻭﺩﻩ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ، ﻏﺬﺍ ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺍﺯ ﺭﻭﺩﻩ ﻫﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺳﺒﺐ ﻛﻢ ﺁﺑﻲ ﺑﺪﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ، ﺁﺏ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﺣﻴﺎﺗﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ‫ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻱ ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﮕﻲ ﺁﺏ ﺑﺪﻥ ﺩﻗﺖ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺗﻌﺎﺩﻝ‫ﺍﻟﻜﺘﺮﻭﻟﻴﺘﻬﺎﻱ ﺑﺪﻥ ﺑﻮﺩ. ﮔﺎﻫﻲ، ﻋﻮﺍﺭﺿﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻢ ﺧﻮﻧﻲ، ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻭ ﺍﻓﺖ ﻗﻨﺪ ﺧﻮﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺩﻳﺪه می شود. ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﺩ ﻳﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺣﺮﻛﺎﺕ ﺭﻭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ‫ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪ.

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪﺍﺯ: 

ﺩﺭ 24 ﺳﺎﻋﺖ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﻫﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻪ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺭﻗﻴﻖ ﻭ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﺤﺮﺍﻧﻲ ﺳﺮﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮﺩ. ‫ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻭﺩﻩ ﻫﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﻭ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﻬﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﻃﻲ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﺭﺍ‫ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﺮﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ، ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺁﺏ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﻛﺎﻫﺶ ﺁﺏ ﺑﺪﻥ ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺷﻮﺩ.

‫ ﺩﺭ ﺷﺮﻭﻉ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺑﻴﻤﺎر، ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﺏ ﮔﻮﺷﺖ ﺻﺎﻑ ﺷﺪﻩ، ﭼﺎﻱ ﻭ ﻧﺎﻥ ﺗﺴﺖ (ﻧﺎﻥ ﺳﻔﻴﺪ)، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ‫ﺑﻪ ﺗﺤﻤﻞ ﻓﺮﺩ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﻨﻴﺪ.

ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﺼﺮﻑ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﻮﻗﺖ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻭﺑﻴﻮﺗﻴﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺍﺭای ‫ﺑﺎﻓﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﺪﺍﺯ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻴﺮ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﺮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻴﺐ ﻭ ﮔﻼﺑﻲ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﻓﻴﺒﺮﻫﺎﻱ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﺩﺭ ﺁﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ‫، ﻣﻤﻨﻮﻋﻴﺘﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

‫ﻏﺬﺍﻫﺎ ﻭ ﻣﺎﻳﻌﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺣﺎﻭﻱ ﺍﻣﻼﺡ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺪﻳﻢ ﻭ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺍ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﺳﻬﺎﻝ، ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺍﺯ‫ﺑﺪﻥ ﺩﻓﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺧﻮﺏ ﺳﺪﻳﻢ، ﻋﺼﺎﺭﻩ ﮔﻮﺷﺖ ﻛﻢ ﭼﺮﺏ ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺍﻛﻴﻬﺎﻱ ﻣﺤﺘﻮﻱ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﺯﻳﺎﺩ ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻮﺯ، ﺳﻮﻳﺎ، ﻟﻮﺑﻴﺎ ﺳﻔﻴﺪ، ﻋﺪﺱ، ﺳﻴﺐ ﻭ ﮔﻼﺑﻲ ﭘﻮﺳﺖ ﻛﻨﺪﻩ، ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ ﺁﺏ ﭘﺰ ﻭ ﻧﺮﻡ ﺷده ﺭﺍ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺳﻴﺐ ﻭ ﻫﻠﻮ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﻮﺭﺑﻴﺘﻮﻝ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﻮﺩ.

ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﺷﻜﺮ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺷﻜﺮ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮ ﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3 ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻫﻲ ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺳﻌﺖ ﻭ ﺷﺪﺕ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺭﻭﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻼﺋﻢ ﻛﻤﻚ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻭ ﻛﻢ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺷﺪﺕ ﻭ ﻋﻮﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﮔﺎﺯﺩﺍﺭ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﺏ ﻭ ﺩﻭﻍ ﺭﺍ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺑﺮﺍﻱ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ ﺁﺏ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ، ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﺠﺎﻱ ﺳﻪ ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍﻱ ﭘﺮﺣﺠﻢ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍﻱ ﺳﺒﻚ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻱ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ: ﻣﺎﺳﺖ، ﭘﻨﻴﺮ ﻛﻮﺗﺎژ، ﻛﺘﻪ ، ﺭﺷﺘﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ ﻭ ﻣﺎﻛﺎﺭﻭﻧﻲ، ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ ﮔﻨﺪﻡ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺁﺏ ﭘﺰ ﺳﻔﺖ، ﻧﺎﻥ ﺳﻔﻴﺪ، ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻛﻤﭙﻮﺕ، ﻫﻮﻳﺞ ﻛﺎﻣﻼ ﭘﺨﺘﻪ، ﺟﻮﺟﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻛﻨﺪﻩ، ﮔﻮﺷﺖ‫ﮔﺎﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﻣﺎﻫﻲ( ﺁﺏ ﭘﺰ ﻳﺎ ﻛﺒﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺑﺠﺎﻱ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ )

ﺍز ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪ:

ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﻭ ﺳﺮﺥ ﺷﺪﻩ

ﺳﺒﺰﻳﻬﺎﻱ ﺧﺎﻡ، ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ

‫ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺳﺒﺰﻱ ﺧﻮﺭﺩﻥ، ﺳﺎﻻﺩ، ﺫﺭﺕ، ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺧﺸﻚ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺨﻮﺩ ﻭ غیره)، ﻛﻠﻢ، ﮔﻞ ﻛﻠﻢ ﻭ‫ﻧﺨﻮﺩ ﻓﺮﻧﮕﻲ

ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺧﻴﻠﻲ ﺳﺮﺩ ﻳﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﺩﺍﻍ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺧﻮﺭﺍﻛﻴﻬﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﻭﻱ ﻛﺎﻓﺌﻴﻦ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﻬﻮﻩ ﻭ ﺷﻜﻼﺕ ﺭﺍ ﻛﻢ ﻛﻨﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺗﻬﻮﻉ ‪(Nausea)

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

 ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻬﻮﻉ، ﺍﺻﺮﺍﺭﻱ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻏﺬﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺳﺒﺐ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻲ ﻣﻴﻠﻲ ﻫﻤﻴﺸﮕﻲ ﻧﺴﺒت به ﺁﻥ ﻏﺬﺍﻱ ﺧﺎﺹ ﺷﻮﺩ.

ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮔﺮﺳﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻏﺬﺍ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻬﻮﻉ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

ﺣﺠﻢ ﻏﺬﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﻛﺎﻫﺶ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺠﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺪﺕ ﺻﺮﻑ ﻏﺬﺍ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺳﻬﻞ ﺍﻟﻬﻀﻢ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﺪﻩ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ: ‫ﻧﺎﻥ ﺗﺴﺖ، ﺑﻴﺴﻜﻮﻳﺖ، ﭼﻮﺏ ﺷﻮﺭ، ﻛﻠﻮﭼﻪ، ﻛﻴﻚ، ﻣﺎﺳﺖ، ﺑﺴﺘﻨﻲ ﻣﻴﻮﻩ ﺍﻱ، ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ، ﺷﺮﺑﺖ ﺭﻗﻴﻖ، ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ‫ﺁﺏ ﭘﺰ، ﺑﺮﻧﺞ، ﻣﺎﻛﺎﺭﻭﻧﻲ ﻳﺎ ﺭﺷﺘﻪ ﻓﺮﻧﮕﻲ، ﻣﺮﻍ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺁﺏ ﭘﺰ ﻳﺎ ﻛﺒﺎﺑﻲ ( ﻭ ﻧﻪ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩﻩ )، ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ، ﺳﺒﺰﻳﻬﺎ ﻭ‫ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ .

ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ :

‫ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ، ﺭﻭﻏﻨﻲ ﻳﺎ ﺳﺮﺥ ﻛﺮﺩه، ﺧﻮﺭﺍﻛﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ﻧﺒﺎﺕ ﻭ ﺷﻜﻼﺕ ﻭ ﺷﺮﺑﺖ ﻏﻠﻴﻆ، ﻏﺬﺍﻫﺎی ﭘﺮﺍﺩﻭﻳﻪ ﻳﺎ ﺩﺍغ و غذاﻫایی ﻛﻪ ﺭﺍﻳﺤﻪ ﺗﻨﺪﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﻬﺎﻱ ﻓﺎﻗﺪ ﺗﻬﻮﻳﻪ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﺮﻡ ﻳﺎ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺑﻮﻱ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺁﺯﺍﺭﺩﻫﻨﺪﻩ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻏﺬﺍ ﺁﺏ ﻛﻤﺘﺮﻱ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ. ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ، ﺳﺒﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﺮﻱ ﺷﻜﻢ ﻭ ﻧﻔﺦ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ.

ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﻲ ﻭ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ.

‫ﻏﺬﺍﻫﺎ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺍﺗﺎﻕ ﻳﺎ ﺳﺮﺩﺗﺮ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ. ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﮔﺮﻡ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﺗﻬﻮﻉ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺮﻑ ﻫﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺳﺒﺐ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻫﻀﻢ ﻏﺬﺍ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ‫ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ، ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺣﺪﻭﺩ 1 ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺍﺳﺖ.

ﺍﮔﺮ ﺗﻬﻮﻉ ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻦ ﺍﺯ ﺟﺎ، ﻧﺎﻥ ﺧﺸﻚ ﻳﺎ ﺑﻴﺴﻜﻮﻳﺖ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ (Vomiting)

‫ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺗﻬﻮﻉ ﺭﺍ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﺮﺩ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﻧﻴﺰ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﻧﻤﻮﺩ. ﺗﺎ ﺯﻣﺎنی ﻜﻪ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ، ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻳﺎ ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.‫ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ، ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺷﺪ، ﻛﻤﻲ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺭﻗﻴﻖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﺏ ﻳﺎ ﺁﺏ ﮔﻮﺷﺖ ﻛﻢ ﭼﺮﺑﻲ ﻣﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪ. بدین ترتیب:

‫ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻗﺎﺷﻖ ﻣﺮﺑﺎﺧﻮﺭﻱ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺮ 10 ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ به تدریج، ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﺼﺮﻑ ﺭﺍ ﺗﺎ 1 ﻗﺎﺷﻖ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭی در ﻫﺮ 20 ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﺎ 2 ﻗﺎﺷﻖ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﻱ ﻫﺮ 30 ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪ.

ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﻣﻌﺪﻩ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺭﻗﻴﻖ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻨﺪ، ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻧﺮﻡ ﻳﺎ ﻳﻚ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺳﺒﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﺏ ﻣﻴﻮﻩ‫ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ.

 ‫ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻛﻢ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﺬﻛﺮ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺣﺪ ﺗﺤﻤﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‫ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ. ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻜﻞ ﺩﺭ ﻫﻀﻢ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻴر) ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺗﻬﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺷﻴﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﻴﺮ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺷﻮﺩ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﻨﺪﺭﻡ ﺭﻭﺩﻩ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﭘﺬﻳﺮ ( Inflammatory Bowel Syndrome – IBS)

‫ﻧﻜﺎﺕ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻼﺋﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ :

ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭘﺮﻓﻴﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﻢ ﻓﻴﺒﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﻋﻼﺋﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ‫، ﺳﺒﺰﻳﻬﺎ، ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ، ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﻭ ﻏﻼﺕ ﻛﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺣﺪ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻏﺬﺍﻱ ﭼﺮﺏ، ﻋﻼﺋﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻳﻦ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ‫ ﺷﻮﺩ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻴﺮ، ﻏﻼﺕ (ﮔﻨﺪﻡ ﻭ ﺫﺭﺕ)، ﻣﺮﻛﺒﺎﺕ، ﻗﻬﻮﻩ، ﺍﻟﻜﻞ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺧﻮﺭﺍﻛﻲ (ﺭﻧﮓ ﻭ ﻃﻌﻢ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﺎ) ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ. ﺑﻬﺘﺮ‫ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺷﻴﺮ ﺍﺯﻛﻤﻲ ﻛﺮﻩ، ﻣﺎﺳﺖ ﻭ ﭘﻨﻴﺮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ ﻛﻢ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ‪(Depression)

ﻛﻔﺎﻳﺖ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﺯﻳﺎﺩ ﻳﺎ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺷﻮﻙ ﺍﻟﻜﺘﺮﻳﻜﻲ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺍﻧﺮژﻱ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ‫ﺩﻫﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻨﻴﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻛﻨﻴﺪ.

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ:

ﺍﺯ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺣﺎﻭﻱ ﭘﺮﻭتئین ﻫﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﻭ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺳﺘﺮﺳﻬﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﻓﺖ ﺳﻄﺢ ﻧﻴﺘﺮﻭژﻥ ﻭ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺧﻮﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﺁﻫﻦ، ﺗﻴﺎﻣﻴﻦ، ﺭﻳﺒﻮﻓﻼﻭﻳﻦ،‫ ﻧﻴﺎﺳﻴﻦ و ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ B6 و B12 منجر می شود.

‫ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﺍﺭﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﭘﻨﻴﺮﻫﺎﻱ ﻣﺤﻠﻲ ﻛﻬﻨﻪ، ﺟﮕﺮ ﻣﺮﻍ، ﺳﻮﺳﻴﺲ ﻭ ﻛﺎﻟﺒﺎﺱ ﻳﺎ ﻣﺎﻫﻲ ﺩﻭﺩﻱ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻱ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺎﻫﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3 ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻮﻻﺕ ﺳﺮﻡ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ، ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﺍﺳﻴﺪﻓﻮﻟﻴﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻮﺍﻧﻪ‫ﮔﻨﺪﻡ، ﻟﻮﺑﻴﺎ ﻗﺮﻣﺰ، ﺍﺳﻔﻨﺎﺝ، ﺟﮕﺮ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ.

ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﻭﻳﻲ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺧﺸﻜﻲ ﺩﻫﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ، ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ‫ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ.

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﺳﻜﺘﻪ ﻣﻐﺰﻱ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ (CerebroVascular Accident-CVA)

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﺿﻪ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻭﺯﻥ ﻭ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ‫ﺷﻮﺩ:

 ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻴﻬﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﻭ ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ ﺟﺎﻣﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺍﺯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺍﺯ ﺭﻭﻏﻨﻬﺎﻱ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻭ ﻣﺎﻳﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺰﻱ ﻫﺎ (ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻫﻮﻳﺞ ﻭ ﺳﻴﺮ) ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺧﻄﺮ ﺳﻜﺘﻪ ﻣﻐﺰﻱ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

‫ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻫﻔﺘﮕﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺍﻣﮕﺎ 3 ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﻛﻠﺴﺘﺮﻭﻝ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮن ﻣﻮﺛﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ ﺑﻪ ﻭﻳﮋﻩ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﭘﺮﻧﻤﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﻨﺴﺮﻭ، ﺳﻮپ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﺷﻮﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﺑﺪ.

ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻛﺎﻓﻲ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛﻢ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺧﻄﺮ‫ﭘﺮﻓﺸﺎﺭﻱ ﺧﻮﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻮﺍﺩ ﺣﺎﻭﻱ ﻛﻠﻴﺴﻢ (ﻣﻜﻤﻞ ﻛﻠﺴﻴﻢ، ﺷﻴﺮ ﻛﻢ ﭼﺮﺏ، ﺩﺍﻧﻪ ﻛﻨﺠﺪ ﻳﺎ‫ﺳﺒﺰﻳﻬﺎﻱ ﺑﺮگ ﺳﺒﺰ ﺗﻴﺮﻩ) ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

‫ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﺣﺎﻭﻱ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﺳﺪﻳﻢ ﻛﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻴﺐ ﺯﻣﻴﻨﻲ، ﺳﺒﺰﻳﻬﺎﻱ ﺑﺮگ ﺳﺒﺰ، ﺁﺏ ﭘﺮﺗﻘﺎﻝ، ﺁﻟﻮ ﺯﺭﺩ ﻭ ﻣﻮﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺷﻮﺩ.

 

 

‫ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺩﺭ ﻳﺎﺋﺴﮕﻲ (Menopause)

ﻣﺸﻜﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﺩﺭ ﻳﺎﺋﺴﮕﻲ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ (ﻋﻤﺪﺗﺎً ﻛﻠﺴﻴﻢ) ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻛﺎﻫﺶ ﺗﺮﺷﺢ ﺍﺳﺘﺮﻭژﻥ ‫ﺗﺨﻤﺪﺍﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣر، ﺧﻄﺮ ﺍﺳﺘﺌﻮﭘﺮﻭﺯ ﻭ ﺷﻜﺴﺘﮕﻲ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺭژﻳﻢ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :

ﺑﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﻛﻠﺴﻴﻢ، ﻣﻨﻨﺰﻳﻢ ﻭ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ ﻫﺎﻱ K و D تاکید شود.

ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺯﻳﺎﺩ ﻓﺴﻔﺮ (ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻏﺬﺍﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻮﺍﺩ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻮﺳﻴﺲ ﻭ ﻛﺎﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ‫ﻫﺎﻱ ﮔﺎﺯﺩﺍﺭ) ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻛﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻚ، ﻗﻬﻮﻩ ﻭ ﭘﺮﻭﺗﺌﻴﻦ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﺫﺧﺎﻳﺮ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺑﺪﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

‫ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻴﻬﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ ﻗﺮﻣﺰ، ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﻛﺮﻩ، ﺧﺎﻣﻪ ﻭ ﻟﺒﻨﻴﺎﺕ ﭘﺮﭼﺮﺏ ﻭ ﺭﻭﻏﻦ ﺟﺎﻣﺪ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ.

ﻣﺼﺮﻑ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ 400 ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﻣﻜﻤﻞ ﻭﻳﺘﺎﻣﻴﻦ E ﺍﺯ ﮔﺮﮔﺮﻓﺘﮕﻲ، ﻛﻮﻓﺘﮕﻲ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭﺍژﻳﻨﺎﻝ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ‫ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﺎﻫﺪ.[1]

 

تغذیه در بیماری کبد چرب [2]

كبد، يك عضو بسيار حياتي براي بدن است. اين عضو با وزن تنها 1/5 كيلوگرم، 500 كار متفاوت انجام ميدهد كه مهمترين وظيفه آن، متابوليسم پروتئينها، كربوهيدراتها و چربيها است. كبد، همچنين عمل ذخيره سازي و فعال سازي ويتامينها و مواد معدني را انجام ميدهد. توليد صفرا ميكند كه براي هضم و جذب چربيها لازم است. آمونياك را كه بسيار سمي است با تبديل به اوره، از خون پاك و سم زدايي ميكند. انواع پروتئين هاي خوني و فاكتورهاي انعقادي در كبد ساخته ميشوند. كبد همچنين، استروئيدها را متابوليزه ميكند، داروها و الكل را از خون پاك ميكند و باكتريها و مواد زائد را از خون ميگيرد. تقريبا 1500 میلی لیتر خون در دقيقه از كبد عبور ميكند. اگر كبد فردي را برداريم، فرد، ظرف 24 ساعت مي ميرد. با اين حال، انسان ميتواند با 20-10 درصد كبد خود زنده بماند. كبد، بيشترين سهم مصرف انرژي پايه را نيز به خود اختصاص ميدهد.

مواردي كه به كبد آسيب مي رساند عبارتند از:

خوردن زياد

بد خوردن: مثلا خوردن زياد محصولات تهيه شده از آرد تصفيه شده، غذاهاي آماده، شكر زياد، چيپس و غیره.

رژيم كم پروتئين، پر كربوهيدرات، پر چربي به خصوص رژيم غذايي سرشار از چربيهاي اشباع و روغنهاي هيدروژنه.

موادي همچون الكل، سيگار، كافئين و غیره

انواع داروهاي خوراكي مثلا قرصهاي ضد بارداري.

افزودني هاي مواد غذايي

توصيه هاي تغذيه اي براي سلامت كبد:

 از نيكوتين، الكل، كافئين، گوشت قرمز، قند ساده و غذاهاي سرخ شده كمتر استفاده كنيد.

از منابع غذايي پتاسيم بيشتر استفاده كنيد. مثل موز، كشمش، آلو، بادام و انواع سبزيجات.

آب زياد بنوشيد. سعي كنيد هر ساعت مقداري آب بخوريد.

سبزيجات خام بيشتر مصرف كنيد.

آب هويج و آب چغندر بيشتر مصرف كنيد.

روغن مايع مصرف كنيد و از كره، مارگارين، روغن جامد و دنبه اجتناب كنيد.

ويتامين K براي جلوگيري از سيروز كبدي مفيد است.

از مصرف زياد ويتامين A پرهيز كنيد، بدين منظور نبايد روغن كبد ماهي زياد مصرف كنيد. بهتر است كه از منابع حاوي پيش ساز ويتامين A يعني بتا كاروتن، مانند هويج، زردآلو، طالبي و غیره استفاده كنید.

هرگز، مرغ، ماهي يا گوشت خام يا نيم پز نخوريد. زيرا خطر شديد عفونت با باكتريها و غیره را به همراه دارد.

ليمو يكي از بهترين دوستان كبد است. بيشتر ليمو بخوريد.

Coenzyme Q10، به رساندن اكسيژن به كبد كمك ميكند.

لسيتين از تجمع چربي در كبد جلوگيري مي كند.

از ملين هاي قوي استفاده نكنيد. اما هميشه هم از بروز يبوست جلوگيري كنيد.

 

تغذیه در بیماران سنگ کلیه [3]

امروزه ثابت شده است که سنگهاي ادراري، منشاء و انواع متعددي دارند و رژيم غذايي تا حدي بسيار قليل، کمک کننده در درمان سنگ سازي است و بر خلاف گذشته ديگر اعتقاد عميقي بر رعايت و ممنوعيت غذا نيست و مهم تر از آن مصرف مايعات کافي و کالري مناسب مطرح مي شود.

خوردن مايعات با توجه به اينکه غلظت ادراري را کم مي کنند، در نتيجه املاح و ميکروبهای موجود نيز رقيق شده و کار آيي خود را از دست مي دهند و از طرفي با تغيير در فيزيولوژي مدولاي کليه و نيز با افزايش حرکات در سيستم ادراري مي تواند مؤثر باشد.

مقدار مصرف مايعات روزانه بايد 3-2 ليتر باشد که اين مقدار بايد به طور متناسب در طول مدت روز تقسيم شود. حتي توصيه مي شود در اين گونه بيماران در نيمه خواب نيز مايعات خورده شود و به طوري که وزن مخصوص ادرار در طي شبانه روز هر زماني در حد 1020 – 1018 باشد. بنابراين، بيماراني که عرق زياد مي کنند و يا در شرايط گرم تري به سر مي برند و کار آنها با فعاليت سنگين بدني همراه است و يا اختلال گوارشي دارند، بايد آب بيشتري بخورند که حجم کافي ادرار با وزن مخصوص فوق داشته باشند.

مسئله مهم ديگر مصرف انواعي از غذاهاست که در اسيد و يا بازي کردن ادرار نقش دارند. مي دانيم بعضي از املاح در محيط اسيدي کريستاليزه مي شوند و بعضي در محيط قليايي. مثلا براي سنگ اسيد اوريک، قليايي کردن ادرار توصيه مي شود و يا براي سنگهاي سيستيني هم همين طور، زيرا در محيط اسيدي کريستاليزه مي شوند و حتي گاهي با درمان، ادرار را قليايي و اسيدي مي کنند به هر جهت مهمترين غذاهاي اسيدي کننده، مواد پروتئيني است و قليايي کننده ها سبزيجات و ميوه جات هستند که ليمو نقش شاخصي در اين ميان دارد.

 

منابع

[1] -  ریاحی، سادات مریم (1391)؛ تغذیه در بیماری ها و آشنایی با گروه های غذایی؛ مجموعه آموزشی؛ دانشگاه علوم پزشکی و خدمات  بهداشتی و درمانی شهید صدووقی یزد؛ (کارشناس تغذیه در بیمارستان شهید سید مصطفی خمینی طبس).

[2] - دکتر مجید غیور مبرهن (1391)؛ توصیه ای در رابطه با بیماری کبد چرب؛ مرکز تحقیقات بیوشیمی و تغذیه؛ دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

[3] - دکتر ساسان اريس؛ بيمارستان آراد متخصص نفرولوژي؛  تغذيه در بيماريهاي کليوي